FOLLOW US

Ubi dubium ibi libertas

Έξοδος από τη λήθη της ιστορίας

Τη νύχτα της 10ης προς 11ης Απριλίου 1826, Μεγάλο Σάββατο, γίνεται το αδιανόητο. Κάποιοι αποφασίζουν ότι μια έξοδος με αβέβαιο αποτέλεσμα ή κατά πολλούς τελείως καταστροφικό, είναι προτιμότερη από τον αργό θάνατο. Και ήταν η κίνηση αυτή που θα κινητοποιήσει το λαϊκό παράγοντα για να τεθεί σε αχρηστία η πολιτική των ευρωπαϊκών δυνάμεων ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος.

Μιλάμε για την έξοδο του Μεσολογγίου, αλλά θα μπορούσαμε να μιλάμε και για κάθε άλλη πράξη, η οποία έρχεται να σπάσει την κυριαρχία της κατεστημένης αντίληψης τού τίποτα δεν αλλάζει. Τέτοιες πράξεις, η ιστορία τις έχει κρίνει ως πράξεις ηρωισμού αλλά στην πραγματικότητα είναι αυτές που βοηθούν την ιστορία να κινηθεί προς το αναπόφευκτο, δηλαδή την αλλαγή σελίδας, την εξέλιξη. Είναι η αναγκαιότητα τελικά που βιώνεται ως ατομική ή κοινωνική επιλογή και αυτό είναι τελικά γιατί δεν υπάρχουν υπερφυσικές ή συνωμοσιολογικά υπέρμετρες δυνάμεις που εξουσιάζουν παρά μόνο αμφίδρομες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις .

Τέτοιες πράξεις προκαλούν αυθόρμητα το ερώτημα τού πώς έγιναν κατορθωτές. Πώς ξεπερνάς το φόβο του άγνωστου, την ασφάλεια του αιώνιου παρόντος, την κυρίαρχη ιδεολογική δύναμη της διαχείρισης και προχωράς σε ενέργεια που έχει να κάνει με την αλλαγή, την ανατροπή, την αντίσταση. Ερωτήματα όπως, δεν φοβάσαι το προσωπικό κόστος, δεν εμπιστεύεσαι αυτούς που εξουσιάζουν και (φαίνονται να) ξέρουν περισσότερα από εσένα, τη «στοργική» αγκαλιά και ηρεμία που προσφέρει η ατομική διαχείριση της μιζέριας, τέθηκαν και απαντήθηκαν από αυτούς τους φορείς της κοινωνικής αλλαγής με ένα μεγαλοπρεπές ΟΧΙ. Και ο κοινωνικός φόβος που οδηγεί στην αδράνεια, εξαφανίζεται αν ψάξεις προσεκτικά στην ιστορία και δεις ότι τέτοιες πράξεις όχι μόνο ήταν μια μικρή εξαίρεση στον κανόνα αλλά ήταν η πλειοψηφία της σύγχρονης κοινωνικής ιστορίας και αν ψάξεις στις προσωπικές και οικογενειακές ιστορίες του καθενός μας, θα δεις τέτοια παραδείγματα πολλά.

Αυτή όμως η πλευρά της ιστορίας είναι ατομικά και κοινωνικά κειμήλια που οφείλουμε να τα διαφυλάξουμε από την αδηφάγο δύναμη του κατεστημένου, που αναθεωρητικά είτε θέλει να τα εξαφανίσει, είτε θέλει να τα λοιδορήσει για να χαθούν από φάροι ενός τωρινού ή μελλοντικού προσανατολισμού δράσης.

Και αυτό είναι για μένα ένα μάθημα. Δεν ξεχνώ και τιμώ αυτή την ιστορία, δεν ξεχνώ και τιμώ τους δρώντες αυτής, αυτούς που είπαν ΟΧΙ στο φόβο της μη εναλλακτικής, που δεν υποκλίθηκαν, δεν «προσαρμόστηκαν», δεν «τακτοποιήθηκαν», δεν λογάριασαν προσωπικό κόστος, δεν θέλησαν να βολευτούν με μια «διαχείριση της μιζέριας τους». Και από την άλλη, όλοι οι παραπάνω που σιώπησαν, αποχώρησαν, ενέργησαν «ρεαλιστικά» στο σήμερα απαξιώνοντας αυτούς που τόλμησαν να ονειρευτούν ένα άλλο αύριο, ας τους δώσουμε την πραγματική τους ταυτότητα. Είναι μέρος του προβλήματος, είναι οι εχθροί του αύριο, είναι το ανθρωπάκι που έχει χάσει την ανθρωπινή υπόστασή του και επειδή το καταλαβαίνει, νιώθει την ανάγκη να μειώσει στο επίπεδό του, όλους όσοι αντιστέκονται (ναι μωρέ, θα μας προδώσει και αυτός…, γιατί το κάνει μήπως έχει κάτι να κερδίσει… όλοι ίδιοι είναι).

Η ιστορία τελικά είναι όμως αμείλικτη. Θα θυμάται μόνο αυτούς που αντιστέκονται και όλους τους άλλους θα τους τσουβαλιάσει εκεί που είναι η θέση τους. Στο σκοτάδι της λήθης.

 

 

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: Ας πούμε αλήθειες επιτέλους »
FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top