FOLLOW US

Παιδείας ο λόγος

Από τα άνω δυτικά θεωρεία…

Πολλές φορές στις συνεδριάσεις της Ολομέλειας της Βουλής ακούγεται ο Πρόεδρος της να ανακοινώνει με στερεότυπο σχεδόν τρόπο πως « από τα άνω δυτικά θεωρεία……» παρακολουθούν τη συνεδρίαση του Σώματος κάποιοι μαθητές και μαθήτριες με τους συνοδούς εκπαιδευτικούς. Και οι βουλευτές χειροκροτούν αυτή την ενέργεια των μαθητών που τους τιμούν με την παρουσία τους. Είναι βέβαιο πως παρόμοιες επισκέψεις επιβάλλονται, γιατί έχουν πολιτιστικό, εκπαιδευτικό και παιδαγωγικό χαρακτήρα και θα μπορούσαν να προσφέρουν πολλά όσον αφορά το μάθημα της Πολιτικής Αγωγής.

Δεν ξέρω όμως τι κερδίζουν στην πραγματικότητα οι μαθητές αυτοί από αυτές τις επισκέψεις. Δαπανούνται μεγάλα ποσά και γίνονται πολλές έρευνες για αυτονόητα θέματα και θα ήταν καλό να γίνει κάποια έρευνα όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα. Αξίζει στ’ αλήθεια να χάνουν οι μαθητές τα μαθήματά τους και να επισκέπτονται τη Βουλή των Ελλήνων; Και το λέω αυτό, γιατί είναι γνωστό πώς διεξάγονται οι συνεδριάσεις της ελληνικής Βουλής. Οι μαθητές βρίσκονται μπροστά σε ένα «συμμάζωμα» ατόμων που προσπαθούν να εξυπηρετήσουν τα προσωπικά και κομματικά τους συμφέροντα πάντα εν ονόματι της σωτηρίας της πατρίδας. Βρίσκονται μπροστά σε κόλακες πολιτικούς, συκοφάντες και λαϊκιστές , πονηρούς και γεμάτους από θρασύτητα που είναι έτοιμοι να κατασπαράξουν τους αντιπάλους τους. Βρίσκονται μπροστά σε θορυβώδεις συνεδριάσεις, όπου οι μισοί φωνάζουν και χειροκροτούν όσα λέγονται και πράττονται, ενώ οι άλλοι μισοί τους αποδοκιμάζουν. Βρίσκονται μπροστά σε μια κατάσταση, όπου άλλοι μιλούν, άλλοι κυκλοφορούν ελεύθερα μέσα στην αίθουσα που πολλές φορές είναι άδεια και άλλοι αποχωρούν, για να μην ακούσουν αυτά που έχουν να πουν οι αντίπαλοί τους. Γενικά, οι μαθητές που παρακολουθούν τα αίσχη που διαπράττονται στο ελληνικό κοινοβούλιο από όσα λέγονται σχηματίζουν την εντύπωση πως αυτοί που εκπροσωπούν τον λαό είναι <βουτηγμένοι» στο ψέμα και τη διαφθορά και σίγουρα αισθάνονται αηδία και αποστροφή προς την πολιτική. Μπορεί στο σχολείο αυτοί να διδάσκονται την ανεκτικότητα στη «διαφορετικότητα» και την αποδοχή του «άλλου», αλλά διαπιστώνουν πως οι βουλευτές μας θεωρούν εχθρό όποιον δεν συμφωνεί μαζί τους. Μπορεί να διδάσκονται τον δημοκρατικό διάλογο, αλλά βλέπουν τον διάλογο να κακοποιείται και να βιάζεται σε βαθμό ανεπίτρεπτο. Οι μαθητές που επισκέπτονται το Κοινοβούλιο διαπιστώνουν πως μέσα σε αυτό διεξάγεται ένας «ανειρήνευτος εμφύλιος πόλεμος» ανάμεσα σε «δήθεν» προοδευτικούς και «δήθεν» συντηρητικούς». Κι όταν αυτός ο «ανειρήνευτος πόλεμος» διεξάγεται στον πολιτικό βίο βλάπτει πάρα πολύ τους πολίτες. Γιατί καλή είναι η πολιτικοποίηση ή ακόμη και η κομματικοποίηση των πολιτών, αλλά είναι καλύτερος ο εξανθρωπισμός της πολιτικής μας ζωής. Δυστυχώς, στην πολιτική ζωή της χώρας μας η δάδα του πνεύματος δεν χρησιμοποιείται για τον φωτισμό τω πολιτών, αλλά για την ανάφλεξη των παθών τους.

Η κατάσταση θυμίζει τον 4ο αι. π.χ. τότε που η αθηναϊκή δημοκρατία περνούσε βαθιά κρίση και την εικόνα της αποδίδει ο Πλάτων στην Πολιτεία του με τρόπο γραφικό. Μιλά για τις θορυβώδεις λαϊκές συγκεντρώσεις, όπου οι παρευρισκόμενοι φωνάζοντας και χειροκροτώντας υπερβολικά από όσα λέγονται ή πράττονται άλλα αποδοκιμάζουν και άλλα επιδοκιμάζουν, ενώ ο αντίλαλος των βράχων και του υπαίθριου χώρου διπλασιάζει τις αποδοκιμασίες και τους επαίνους τους (ΣΤ¨ 492 b,c) . Επιγραμματικά λέει πως «των πολλών ουδείς ουδέν υγιές περί τα των πόλεων πράττει» (ΣΤ΄ 496, c).

Οι πολιτικοί μας έχουν λησμονήσει τον παιδαγωγικό ρόλο που παίζουν. Το είχε πει ο Πλάτων στον Μενέξενό του, ότι η Πολιτεία, το Πολίτευμα είναι τροφή των ανθρώπων «καλή μεν αγαθών, η δε εναντία κακών» (VIII 238 c). Και όταν λέμε «Πολιτεία», δεν εννοούμε ασφαλώς το Κοινοβούλιο ως κτήριο, που μπορεί να είναι μεγαλοπρεπές και καλό είναι να το περιηγούνται οι μαθητές. Εννοούμε κυρίως τους άνθρωπους, αυτούς που δραστηριοποιούνται μέσα σε αυτό. Το είχε πει ο Σοφοκλής στον Οιδίποδα Τύραννο, πως τίποτε δεν είναι ούτε πύργος ούτε πλοίο χωρίς τους ανθρώπους πους που είναι μέσα» (στ. 56-57: ουδέν εστιν ούτε πύργος ούτε ναυς/έρημος ανδρών μη συνοικούντων έσω). Και αυτοί οι άνθρωποι δε στέκονται στο ύψος της αποστολής τους και δεν δίνουν το καλό παράδειγμα ούτε στους μαθητές ούτε στους πολίτες.

Είναι άλλωστε γνωστό πόσο το καλό παράδειγμα των ηλικιωμένων και των υψηλά ιστάμενων προσώπων συντελεί στην ηθικοποίηση των νέων. Ο Δημόκριτος έλεγε πως η σωφροσύνη του πατέρα είναι η πιο μεγάλη προτροπή για τα παιδιά» (Αποσπ. Προσ. ΙΙ 68 Β 208: πατρός σωφροσύνη μέγιστον τέκνοις παράγγελμα». Ο Πλάτων πάλι στους Νόμους του ζητούσε από τον νομοθέτη να φροντίζει, ώστε οι ηλικιωμένοι να μη λένε ή να μην κάνουν αισχρότητες, γιατί «όπου αναισχυντούσι γέροντες ανάγκη και νέους ενταύθα είναι αναιδεστάτους» (Ε 729 b,c ) και προσέθετε πως όποιος δίνει στους άλλους συμβουλές πρέπει να δείχνει και ο ίδιος πως τις εφαρμόζει στη ζωή του. Και ο Ξενοφών έλεγε πως δεν αρκεί τα παιδιά να διδάσκονται υπακοή στους άρχοντες….αλλά πρέπει και να παραδειγματίζονται σ’ αυτό από αυτούς» (Κύρου Παιδεία, Α ΙΙ 8). Από όλα αυτά συνάγεται πως ή πρέπει να απαγορευτούν οι επισκέψεις μαθητών, ιδιαίτερα μικρών, στη Βουλή ή να ηθικοποιηθεί η πολιτική ζωή. Αλλιώς αυτές οι επισκέψεις θα κάνουν μεγάλο κακό στα παιδιά…

   * Ο κ. Αθανάσιος Φραγκούλης είναι Δρ. Κλασικής Φιλολογίας, Επίτ. Σχολικός Σύμβουλος.

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top