FOLLOW US

Χρονογράφημα

Αφιερωμένο στη γιορτή της μητέρας

Στήθηκε στο περβάζι της πόρτας λίγο πριν από το χάραμα και με κοιτούσε ώρα πολλή σιωπηλή. Αφάνταστα θορυβώδης αυτή η σιωπή, εκκωφαντική. Πολλά τα λόγια ανάμεσά μας που δεν ειπώθηκαν, ατελείωτοι οι συλλογισμοί. Κι ήξερα πως στο φως του πρωινού θα έχουν όλα χαθεί. Πόση χαρά, πόση θλίψη...

Πάει τόσος καιρός από τότε που έφυγε...

- Έχεις καιρό να μ’ επισκεφτείς, μαμά, της είπα.

- Πόσο μακριά έχεις φτάσει;

- Πόσο «ατελείωτος» μπορεί να είναι ο παράδεισος που μου έλεγες κάποτε...

Δεν μου απάντησε. Πικράθηκα.

- Ποτέ δεν μιλάς, μαμά, της είπα. Κι έκανα ν’ απλώσω το χέρι μου ν’ αγγίξω το δικό της, λίγο να νιώσω το χάδι της, τη ζεστασιά της αγάπης της (αυτή την ανιδιοτελή αγάπη της, τη δίχως όρια αγάπη, αυτή ήθελα να αισθανθώ). Να χάθηκε ξαφνικά όπως χάθηκε τ’ όνειρο για άλλη μια φορά. Σκορπίστηκε η γλύκα κι η αύρα που με είχαν τυλίξει. Κι έμεινα μετέωρη και λυπημένη.

Δεν πρόλαβα τίποτα να της πω. Μου φάνηκε τόσο λυπημένη. Ήθελα να ρωτήσω για όλους, απόντες πια, κι ήταν τόσοι πολλοί που δεν ήξερα από πού ν’ αρχίσω. Τη γιαγιά, την παραμάνα, τους συγγενείς, τις θείες, τους γείτονες, τους πολυαγαπημένους φίλους που έφυγαν τόσο νωρίς. Ήθελα να της πω πως από εκείνη τη μέρα που έφυγε φτώχυνε ο κόσμος.

Λίγο πριν από το χάραμα στάθηκα στο παράθυρο. Με τύλιξαν οι μυρωδιές της Άνοιξης, τρεμοπαίζαν τ’ αστέρια στον ουρανό. Θα ’ναι οι ψυχές σκέφτηκα όλων εκείνων που αγαπήσαμε. Να μας βλέπουν άραγε από εκεί ψηλά; Γι’ αυτό είναι τόσο λαμπερά τ’ αστέρια; Γι’ αυτό είναι τόσο όμορφος ο ουρανός τη νύχτα... είναι η παντοτινή αγάπη τους που λάμπει και κάνει τον κόσμο τόσο όμορφο αιώνες τώρα!

 

Δωροθέα Δημητρίου

 

FOLLOW US
Copyright © 2017 EmprosNet.gr
Εμπρος Ημερήσια Εφημερίδα Νομού Λέσβου - Καρά Τεπέ - Mυτιλήνη - 81100
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιονδήποτε τρόπο.
Top