Ο Τάκης Χατζηαναγνώστου γεννήθηκε το 1923 στη Μυτιλήνη , όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες και εργάστηκε στην Εθνική Τράπεζα, της οποίας χρημάτισε ανώτατο διευθυντικό στέλεχος. Στη λογοτεχνία μπήκε από πολύ νωρίς, από τα μαθητικά του ακόμα χρόνια με πυκνές δημοσιεύσεις κειμένων και άρθρων του γύρω από θέματα λογοτεχνίας, σε εφημερίδες και περιοδικά της επαρχίας και της πρωτεύουσας. Εξέδωσε περί τα 35 βιβλία, κυρίως μυθιστορήματα και διηγήματα, αρχίζοντας από ποιήματα (1951), (ενώ αναμένουν τη σειρά τους για έκδοση άλλα εξι).Συνεργάστηκε σαν σεναριογράφος με τον κινηματογράφο. Πεζογραφικά έργα του μεταφράστηκαν σε πολλές ξένες γλώσσες: αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ουγγρικά, ρουμανικά, κινέζικα κλπ.
Τιμήθηκε επανειλημμένα με βραβεία, ανάμεσα στα οποία: το Βραβείο Ουράνη της Ομάδας των Δώδεκα, το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος, το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, και το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για την πεζογραφία, ενώ το διήγημά του «Φυγή» εκπροσώπησε την Ελλάδα (δια της «Καθημερινής») στον παγκόσμιο διαγωνισμό διηγήματος της εφημερίδας Herald-Tribun της Νέας Υόρκης το 1954, και μεταφράστηκε σε 22 ξένες γλώσσες.
Γενικά το έργο του, λυρικό στη βαθύτερη ουσία του, όπως έχουν γράψει οι κριτικοί του, χαρακτηρίζεται από απέραντο ανθρωπισμό, που αγκαλιάζει όλον τον κόσμο. Μ' αυτό το εφόδιο διερευνά τις ανθρώπινες σχέσεις, και ιδιαίτερα εκείνες των δύο φύλων.

Το έργο που κρατάτε στα χέρια σας είναι ένας ύμνος προς τους αγέρωχους, ακάματους αγωνιστές που καθημερινά απαντούμε τριγύρω μας.
Αυτούς, που τους βλέπουμε, τους προσπερνάμε, μπορεί και να τους περιφρονούμε, και μοναχά σαν βρούμε τα κότσια κι ανοίξουμε το μικρό παναθύρι της ζωής τους, διακρίνουμε το μεγαλείο τους.
Δείχνει το φανερό, για, απόκρυφο δράμα των ανθρώπων, των συνανθρώπων μας, που τους έλαχε ο κλήρος, με ειδικές, ξεχωριστά ισχυρές ικανότητες ο καθείς, με απρόσμενα εφόδια από τη φύση δοσμένα κι απ’ τον αγώνα τους αποχτημένα, παράπλευρα στην αναπηρία τους, να παλεύουν και να μας αποδείχνουν πως είναι πολλές φορές ικανότεροι απ’ τους «άλλους» τους ονομαζόμενους «υγιείς».
Το διήγημα «Άσπρο – μαύρο», που πήρε το δεύτερο βραβείο στον πανελλήνιο διαγωνισμό διηγήματος 2008 της Παγκρήτιας Ένωσης Λογοτεχνών, όπως είπε ο συγγραφέας κατά την απονομή των βραβείων,  «Είναι ένα ράπισμα, μια κραυγή ενάντια στο ρατσισμό που σαν μια ξεθυμασμένη προέκταση των Κου-Κλουξ-Κλαν ακόμη την κοινωνία μας ταλανίζει»  και επιθυμία του ήταν, και είναι, να αφιερώσει το βραβείο του,  «στους καταπιεσμένους που απομείνανε ασήμαντα ψηφιδάκια πάνω στο φλοιό της γης, χωρίς να έχουν εκείνοι την ευθύνη της προέλευσής τους».
Όλες οι ιστορίες είναι αληθινές με ελάχιστα πρόσθετα στολίδια, που, όμως, θα μπορούσανε να είχανε συμβεί.
Ελπίζουμε νάχετε λίγες μεστές κι ευχάριστες ώρες συντροφιά με το βιβλίο που κρατάτε.

Ο Γιώργος Π. Καμβυσέλλης γεννήθηκε στην Άντισσα Λέσβου. Σπούδασε στην Ανωτάτη Γεωπονική Σχολή Αθηνών. Εργάστηκε για τέσσερα χρόνια ως Γεωπόνος στο Νομό Λέσβου. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο New York University σε θέματα Γεωργικής Γενετικής, και μεταπήδησε στα ΤΕΙ Ηρακλείου, όπου διατέλεσε Καθηγητής επί 14 χρόνια, εκ των οποίων τα δέκα ήταν Διευθυντής της Σχολής Γεωπονίας.
Εξέδωσε πέντε επιστημονικά συγγράμματα για τους σπουδαστές των ΤΕΙ. Είναι ενεργό μέλος της Παγκρήτιας Ένωσης Λογοτεχνών. Είναι τακτικός συνεργάτης σε τέσσερεις εφημερίδες (Χανιά, Ηράκλειο, Μυτιλήνη και Λειβαδιά). Συνεργάζεται επίσης περιστασιακά με πολλές εφημερίδες και περιοδικά. Έχει δημοσιεύσει πάνω από 180 άρθρα και χρονογραφήματα. Πρόσφατα κυκλοφόρησε μια συλλογή διηγημάτων με τίτλο, «Του καιρού ανασκαλέματα», εκδόσεις «Ιωλκός». Ετοιμάζεται να εκδώσει την βιογραφία του Λέσβιου θεατρικού συγγραφέα, σκηνοθέτη, ηθοποιού και γεωπόνου Αλ. Γαλανού, ο οποίος έγινε γνωστός σε διεθνές επίπεδο από το κλασικό του έργο «Τα Κόκκινα Φανάρια», το οποίο, όταν γυρίστηκε ταινία, προτάθηκε για Όσκαρ και έχασε από το «Οκτώμισι» του Φελίνι.

Σελ. 140

Ένας τόπος είναι πάντα γοητευτικός, όταν τον ανακαλύπτεις, τον περπατάς και τον γνωρίζεις κι αυτός φροντίζει συνεχώς να σε εκπλήσσει ευχάριστα.
Στο ημερολόγιο αυτό επιχειρείται μια φωτογραφική ξενάγηση με πρωταγωνιστές τους ανθρώπους, τη φύση και την ιστορία της Λέσβου, που όσο τη γνωρίζεις τόσο περισσότερο την ερωτεύεσαι.
Οι εικόνες που φιλοξενούνται σ’ αυτό το ημερολόγιο παρακολουθούν το μεγαλείο της φύσης με την πανδαισία των χρωμάτων που μόνο αυτή μπορεί να αποτυπώσει, τις ανθρώπινες παρεμβάσεις που έχουν αφήσει ανεξίτηλα σημάδια σ’ αυτόν τον τόπο με τους μοναδικούς οικισμούς, πραγματικά κοσμήματα που τους καθιστούν ξεχωριστούς στα μάτια του επισκέπτη.
Αυτά και άλλα πολλά είναι η Λέσβος, όπως αποτυπώνεται στο φωτογραφικό ταξίδι που μας ξεναγεί η Φωτογραφική Εταιρία Μυτιλήνης και με την ευκαιρία αυτή την ευχαριστούμε γι’ αυτήν τη συνεργασία.

Σελ. Α΄ τόμος: 478, Β΄τόμος: 543 (Οι τόμοι διατίθενται μαζί στην τιμή που αναφέρεται)
ISBN: 978-960-89730-7-7

Ο συγγραφέας με το γνήσιο απολαυστικό, λυρικό και ευφρόσυνο λόγο του μας παρουσιάζει ανάμεσα στα άλλα τα γενεαλογικά του Ελύτη με όλους τους κλάδους και τα παρακλάδια της οικογένειάς του, τα ταξίδια του Ελύτη στη Λέσβο, τα σπίτια/ ενδιαιτήματα του Ελύτη στο νησί (καταγραφή και περιγραφή των σπιτιών και φωτογραφικό οδοιπορικό σ’ αυτά), την παρουσία του στα εγκαίνια του Μουσείου Θεόφιλου το 1965 και του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης-Τεριάντ το 1979, την αναγόρευσή του σε επίτιμο δημότη της πόλεως της Μυτιλήνης το Σεπτέμβριο του 1978, την παρουσία του στα εγκαίνια του πλοίου «Οδυσσέας Ελύτης» της ΝΕΛ στο λιμάνι της Μυτιλήνης το 1983 και την ονοματοδοσία της λεωφόρου «Οδυσσέας Ελύτης» στη Μυτιλήνη το 1986, τις εκδηλώσεις των λεσβιακών πολιτιστικών σωματείων για την ποίηση του εν ζωή και μεταθανατίως και τη μετονομασία του Αεροδρομίου Μυτιλήνης σε Αερολιμένα «Οδυσσέας Ελύτης». Επίσης, μια σειρά από κείμενα και συνεντεύξεις του, στα οποία αναφέρεται στη Λέσβο καθώς και μια εξαιρετική εμβριθή, φιλολογική και κριτική ανάλυση της θέσης που έχει η Λέσβος στο ποιητικό έργο του Ελύτη.
Αξιοσημείωτο είναι το αρχειακό φωτογραφικό και εικαστικό υλικό που πλαισιώνει τα κείμενα. Πολλές από αυτές τις φωτογραφίες που έρχονται για πρώτη φορά στο φως, είναι αψευδείς μάρτυρες της πολύχρονης σχέσης του Ελύτη με τη Λέσβο. Για παράδειγμα, δημοσιεύεται φωτογραφία του Ελύτη με τον Ανδρέα Εμπειρίκο στη βεράντα της έπαυλης του θείου του Ελύτη, Θρασύβουλου Αλεπουδέλλη, στη Σουράδα της Μυτιλήνης, όταν πήγαν την Άνοιξη του 1935 να βαδίσουν στα ίχνη του Θεόφιλου.

Ο ποιητής, δοκιμιογράφος και κριτικός Δημήτρης Νικορέτζος γεννήθηκε στις 7 Μαΐου 1944 στην Κωνστάντζα Ρουμανίας, από Λέσβιους γονείς και επαναπατρίστηκε στην Ελλάδα το 1950. Σπούδασε στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και σταδιοδρομεί ως καθηγητής Φυσικής. Στα γράμματα πρώτος τον παρουσίασε o Στράτης Μυριβήλης και στη συνέχεια o Γεώργιος Βαλέτας. Έχει συνεργαστεί κατά καιρούς στις εφημερίδες «Το Βήμα» και «Η Καθημερινή» και «Νέα Εστία» με άρθρα και επιφυλλίδες
Η πνευματική του δράση υπήρξε πολυδιάστατη. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την έρευνα και θεωρία της ποίησης, γράφοντας πληθώρα σχετικών μελετημάτων. Το ογκώδες τρίτομο ιστορικοφιλολογικό του χρονικό "Κόπανος, ὁ Ρωμηὸς τῆς Σμύρνης" ο ημερήσιος τύπος χαρακτήρισε «ἐθνικὸ ἔργο». Επίσης το ποίημα "Ελεγείο στο μικρό Ιβάν" από το έργο "Οἱ κύκνοι δὲν θὰ κλάψουν ἀπόψε" (2000) μεταφράστηκε από τη UNICEF σε όλες τις γλώσσες του κόσμου, μετά από γνωμοδότηση αρμόδιας επιτροπής του ΟΗΕ για το πανανθρώπινο μήνυμα που εμπριέχει για τα απροστάτευτα παιδιά. Η ποίησή του καταξιώθηκε με πολλές διακρίσεις και η όλη πνευματική προσφορά του τιμήθηκε από το Υπουργείο Παιδείας. Το 1989 έλαβε το βραβείο ποίησης της Ακαδημίας Αθηνών.
 

σελ. 200
I.S.B.N. 978-960-89730-3-9

Συνταγές από την πόλη και τα χωριά της Λέσβου
Η κουζίνα της Λέσβου αντικατοπτρίζει την ιστορία και τον πολιτισμό της: είναι πλούσια, μερακλίδικη, αρχοντική και στέρεη. Οι συνταγές που περιλαμβάνονται σ’ αυτό το βιβλίο αποτελούν μια καθαρά προσωπική επιλογή. Είναι εύκολες και απλές, χωρίς πολλές «τσιριμόνιες», φτιάχνονται με αγνά υλικά και μαγειρεύονται ακόμα και σήμερα στα μυτιληναίικα σπίτια και μαγειρεία.

«Κυρίες και κύριοι κρατάτε ένα λίαν ενδιαφέρον βιβλίο στα χέρια σας. Ένα βιβλίο που σώζει τη γαστρονομία της Λέσβου. Ένα βιβλίο που θα μας είναι χρησιμότατο στο μέλλον. Και θέλω να ξέρετε καλά ότι η συγγραφέας του δεν το έκανε για να δοξαστεί. Το έκανε γιατί το είχε ανάγκη. Το έκανε χαμογελώντας και χωρίς ίχνος κομπορρημοσύνης».
(Από τον πρόλογο του Ηλία Μαμαλάκη)

Η Έφη Γιαλούση-Χατζηχρήστου γεννήθηκε στη Μυτιλήνη. Σπούδασε φιλοσοφία και κοινωνιολογία στο Monash University της Μελβούρνης. Από το 1985 ασχολείται επαγγελματικά με τη γαστρονομία, το κρασί και τα οινοπνεύματα. Υπογράφει τουριστικούς οδηγούς και γαστρονομικά κείμενα σε εφημερίδες και περιοδικά από το 2000.

σελ. 215
I.S.B.N. 978-960-89730-6-0

Πρόκειται για τη μελέτη και καταγραφή των υδρόμυλων της Λέσβου, η οποία βασίστηκε σε πολυετή έρευνα του συγγραφέα που στηρίχθηκε σε περισσότερες από 200 θέσεις  λειτουργούντων υδρόμυλων στο νησί κατά τα τέλη του 19ου αιώνα. Η μεγάλη ποικιλία ως προς τον τρόπο κατασκευής και τα υλικά δομής οδήγησε τον ερευνητή στην κατηγοριοποίηση των εγκαταστάσεων αυτών σε τύπους, καθιστώντας έτσι την περίπτωση των υδρόμυλων της Λέσβου, εργαλείο ανάγνωσης για όλο τον ελλαδικό χώρο και την απέναντι μικρασιατική ακτή.
Συγχρόνως η μελέτη αναφέρεται λεπτομερώς στη λειτουργία των υδρόμυλων, καταγράφει ιστορικά στοιχεία για τους υδρόμυλους και για τη διαδρομή τους μέσα στο χρόνο, σε ότι αφορά στη διαχείριση του νερού και την παραγωγική ιστορία της Λέσβου.
Το βιβλίο είναι αντικείμενο εξαντλητικής έρευνας 6 χρόνων, με βιβλιογραφική ενημέρωση και συνεντεύξεις, με αρχειακό υλικό, πλούσιο φωτογραφικό υλικό των εγκαταστάσεων αυτών, αλλά και σχέδια των επιμέρους λειτουργικών τμημάτων αυτών. Τα στοιχεία της έρευνας αποτέλεσαν το βασικό υλικό που στήριξε τη διδακτορική διατριβή του συγγραφέα στο Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Από τον τέως Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, Αναστάσιο Παπαληγούρα:
Το βιβλίο του Μάκη Αξιώτη είναι «ένα πόνημα στο οποίο η στέρεη επιστημοσύνη και η επιμονή στη λεπτομέρεια συνδυάζονται με μια αφειδώλευτη αγάπη του συγγραφέα για τον τόπο του. Αυτός είναι ο συνδυασμός που επιτρέπει στο βιβλίο να αποτελέσει μια σπουδαία συμβολή στην ιστοριογραφία του τεχνικού πολιτισμού του Αιγαίου»

σελ. 150
I.S.B.N. 978-960-89730-5-3

«Ο Δήμος Πλωμαρίου, στη νότια πλευρά της Νήσου Λέσβου, αποτελεί μια περιοχή μοναδική σε ομορφιά, η οποία συνδυάζει αρμονικά τους καταπράσινους ελαιόφυτους ορεινούς όγκους με τα δαντελωτά ακρογιάλια και τις καθάριες θάλασσες. […] Μέχρι σήμερα, δυστυχώς δεν έχει υπάρξει μια συστηματική φωτογραφική καταγραφή των τοπίων και των οικισμών του Δήμου Πλωμαρίου, ένα κενό που έρχεται να καλύψει το λεύκωμα που κρατάτε στα χέρια σας. Ένα λεύκωμα που ευελπιστούμε να γίνει αφορμή και αιτία να γνωρίσετε από κοντά τον πανέμορφο τούτο τόπο, με την πολυκύμαντη ιστορία του και τους υπέροχους ανθρώπους του».
(Από τον πρόλογο του Δήμαρχου Πλωμαρίου, Δημήτριου Βαρβαγιάννη)

Ο Μπάμπης Πέτσικος γεννήθηκε το 1977 στην Αθήνα. Σπούδασε Δασοπονία και Επιστήμες του Περιβάλλοντος στο ΤΕΙ Λάρισας, στη Γερμανία, στο Εδιμβούργο και στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Με τη φωτογραφία ασχολείται τα τελευταία 17 χρόνια. Τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα η περιβαλλοντική φωτογραφία και η φωτογραφία φύσης, καθώς και η εφαρμογή της στην περιβαλλοντική επικοινωνία.

Ο Απόστολος Μακαρατζής γεννήθηκε το 1979 στην Αθήνα. Σπούδασε στην Αγγλία Επικοινωνία και Οπτικοακουστική Παραγωγή και στη Μυτιλήνη Περιβαλλοντική Χαρτογραφία στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, όπου ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο τμήμα Πολιτισμικής Πληροφορικής. Είναι μέλος των Εργαστηρίων Χαρτογραφίας και Οπτικοποίησης του Τμήματος Γεωγραφίας του Παν. Αιγαίου. Η γνωριμία του με την ορεινή φύση ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία, μέσα από την ομάδα ορειβασίας και χιονοδρομίας του Ε.Ο.Σ. Αχαρνών.